Aktualizacja: 18 września 2021
5 min
Dla wielu ludzi pies, kot, chomik, świnka morska czy inne domowe zwierzę jest pełnoprawnym członkiem rodziny, do którego szybko się przywiązujemy i który zasługuje na naszą troskę. Każdy, kto ma lub miał kiedyś zwierzaka wie, że dobry weterynarz, który jest w stanie szybko i skutecznie pomóc ukochanemu pupilowi, to prawdziwy skarb. Z drugiej strony dla lekarza weterynarii możliwość wykorzystywania zdobytych podczas studiów umiejętności i specjalistycznej wiedzy do ratowania życia i zdrowia zwierząt musi być źródłem olbrzymiej satysfakcji. Zapewne jest to jedna z przyczyn, dla których rokrocznie kandydatów na weterynarię jest kilka razy więcej niż miejsc, mimo że jest to jeden z najtrudniejszych kierunków studiów.Co po weterynarii?

Studia na kierunku weterynaria

Weterynaria to studia jednolite magisterskie (bez podziału na studia licencjackie i magisterskie) trwające 5,5 roku. Kształcenie prowadzone jest w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym. Dla studentów stacjonarnych nauka jest bezpłatna, natomiast studenci niestacjonarni muszą samodzielnie pokryć koszty swojej edukacji. Zazwyczaj obie grupy studentów uczęszczają jednak na zajęcia wspólnie. Weterynarii nie można w Polsce studiować zaocznie. Oprócz studiów w języku polskim niektóre szkoły wyższe nauczają weterynarii w języku angielskim.

Program pierwszych dwóch lat studiów obejmuje przedmioty ścisłe i medyczne niezbędne do zrozumienia zagadnień klinicznych poruszanych w dalszym toku nauki. Przyszli weterynarze muszą zaliczyć między innymi anatomię zwierząt, histologię i embriologię, biologię, biologię komórki, biofizykę, chemię, biochemię, genetykę ogólną i weterynaryjną, fizjologię zwierząt, anatomię porównawczą zwierząt i anatomię topograficzną. Farmakologia, patofizjologia, patomorfologia i parazytologia to najważniejsze przedmioty na piątym i szóstym semestrze. Następnie studenci weterynarii uczą się diagnozować i leczyć choroby zwierząt gospodarskich, koni, psów i kotów, ryb, małych zwierząt, zwierząt łownych, zwierząt egzotycznych, zwierząt futerkowych, ptaków i owadów użytkowych. Przyswajają zagadnienia z zakresu chirurgii, anestezjologii, chorób wewnętrznych, kardiologii, okulistyki, onkologii, stomatologii, neonatologii, geriatrii, chorób zakaźnych, rozrodu, diagnostyki obrazowej i prewencji. Praktyki zawodowe odbywają się po 2., 4. i 5. roku studiów. Ponadto studenci zobowiązani są do zaliczenia staży klinicznych z zakresu chorób psów i kotów, ptaków, koni i zwierząt gospodarskich.

Kto może pracować jako weterynarz w Polsce?

Absolwent kierunku weterynaria uzyskuje tytuł zawodowy lekarza weterynarii, co nie jest jednak równoznaczne z uzyskaniem prawa wykonywania zawodu (PWZ). Aby go otrzymać, należy złożyć stosowny wniosek do okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej. Zgodnie z Ustawą z dn. 21 grudnia 1990 r. o zawodzie weterynarza i izbach lekarsko-weterynaryjnych prawo wykonywania zawodu weterynarza w Polsce może otrzymać osoba, która spełnia następujące warunki:

  • jest obywatelem polskim
  • posiada dyplom lekarza weterynarii wydany przez polską szkołę wyższą
  • posiada pełną zdolność do czynności prawnych
  • jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu weterynarza
  • cechuje się nienaganną postawą etyczną
  • nie została pozbawiona praw publicznych

Jakie są specjalizacje weterynaryjne?

Lekarz weterynarii, który ma co najmniej 4 lata stażu pracy w zawodzie, ukończył szkolenie specjalizacyjne i zdał egzamin specjalizacyjny, uzyskuje tytuł specjalisty. Poniżej przedstawiamy listę specjalizacji weterynaryjnych:

  1. choroby przeżuwaczy
  2. choroby koni
  3. choroby świń
  4. choroby psów i kotów
  5. choroby drobiu
  6. choroby gospodarskich i towarzyszących zwierząt futerkowych
  7. użytkowanie i patologia zwierząt laboratoryjnych, w tym towarzyszących
  8. choroby ryb i zwierząt akwakultury
  9. choroby owadów użytkowych
  10. choroby zwierząt nieudomowionych
  11. rozród zwierząt
  12. chirurgia weterynaryjna
  13. weterynaryjna diagnostyka obrazowa
  14. higiena pasz i prewencja weterynaryjna
  15. higiena zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego
  16. weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna
  17. epizootiologia i administracja weterynaryjna
  18. choroby ptaków ozdobnych i gołębi
  19. dobrostan zwierząt

Na jakich uczelniach można studiować weterynarię?

Jeśli marzycie o tym, aby zostać lekarzem weterynarii, będziecie studiować na jednej z poniższych uczelni:

  • Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
  • Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
  • Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
  • Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie
  • Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
  • Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
  • Uniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej UJ-UR (wspólna jednostka prowadzona przez Uniwersytet Jagielloński w Krakowie i Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie)

Praca po weterynarii

Weterynarz w lecznicy weterynaryjnej

Lekarz zatrudniony w lecznicy weterynaryjnej zajmuje się diagnostyką i leczeniem chorób zwierząt, a także profilaktyką, na przykład podawaniem szczepień ochronnych. Zakres usług i możliwości poszczególnych przychodni są bardzo różne, co będzie przekładać się na specyfikę i zadania weterynarza. W bardzo nowoczesnych lecznicach do dyspozycji lekarza są aparaty radiologiczne, własne laboratoria diagnostyczne, sale operacyjne, a nawet szpitale. Z kolei doktor pracujący na terenach wiejskich część swoich obowiązków będzie wykonywał w terenie. Praca w większym zespole, w tym wśród weterynarzy ze specjalizacją i długoletnim stażem, to dla osoby tuż po studiach doskonała okazja do nauki i gromadzenia doświadczeń.

Właściciel gabinetu lub lecznicy weterynaryjnej

Wielu doświadczonych weterynarzy decyduje się na odważny krok w karierze, jakim jest otwarcie własnego gabinetu lub lecznicy. Choć wiąże się to z dużymi kosztami początkowymi wynikającymi na przykład z konieczności zakupu wyposażenia i specjalistycznego sprzętu, na dłuższą metę może okazać się bardzo opłacalne.

Weterynarz w laboratorium diagnostycznym

Absolwenci weterynarii mogą podjąć pracę także w laboratoriach diagnostycznych i zająć się analizą próbek pobranych od zwierząt. Kompetencje diagnosty laboratoryjnego nie kończą się na oglądaniu i opisywaniu preparatów. Diagności wspierają także lekarza zlecającego badanie w postawieniu trafnego rozpoznania, na przykład poddają analizie histopatologicznej fragmenty guza wyciętego podczas operacji, określają rodzaj nowotworu i tym samym determinują dalsze postępowanie.

Pracownik inspekcji weterynaryjnej

Inspekcja weterynaryjna to ogólna nazwa instytucji rządowej powołanej przede wszystkim do zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, zapobiegania przenoszeniu chorób ze zwierząt na ludzi, monitorowania zakażeń, prowadzenia weterynaryjnej kontroli granicznej oraz kontrolowania bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego. Inspekcję weterynaryjną tworzą Główny Inspektorat Weterynarii, Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii i Powiatowe Inspektoraty Weterynarii.

Pracownik stacji hodowli zwierząt

Ogólnie rzecz biorąc, stacje hodowli prowadzą rozród zwierząt. Weterynarze zatrudnieni w takich instytucjach zajmują się bieżącą opieką nad zwierzętami, a także ich inseminacją. Do ich obowiązków może należeć także nadzór nad produkcją nasienia i prowadzenie szkoleń inseminacyjnych.

Weterynarz w ogrodzie zoologicznym

Z oczywistych względów lekarzowi weterynarii w ogrodzie zoologicznym raczej nie brakuje zajęcia. Do jego zadań należy przede wszystkim profilaktyka - dokonywanie systematycznych przeglądów stanu zdrowia zwierząt tak, aby jak najszybciej wykryć objawy ewentualnej choroby, ustalanie odpowiedniej diety, kontrola karmy i stanu pomieszczeń, w których przebywają zwierzęta. Weterynarz w zoo zajmuje się także zwalczaniem chorób, w tym chorób zakaźnych, oraz badaniem padłych zwierząt.

Specjalista ds. nadzoru produkcji żywności

Produkcja żywności pochodzenia zwierzęcego jest w Polsce objęta nadzorem weterynaryjnym prowadzonym przez lekarzy weterynarii. Specjaliści ds. nadzoru produkcji żywności monitorują między innymi stan zdrowia zwierząt poddawanych ubojowi oraz zawartość substancji szkodliwych w produktach pochodzenia zwierzęcego i pozostałościach produkcyjnych.

Naukowiec

Ścieżką zawodową otwartą dla absolwentów weterynarii jest także kariera naukowa. Można ją realizować na uczelniach wyższych (często w połączeniu z karierą wykładowcy akademickiego), w publicznych instytucjach naukowo-badawczych, a także w firmach prywatnych (np. produkujących leki weterynaryjne).